!...

امروز صبح يه جلسه اداري داشتم
جلسه با خوندن قراآن شروع شد
زماني که آيات تلاوت مي شدند بغض گلوم رو گرفته بود،
اشک تو چشمام جمع شده بود، نمي دونم چرا?
ظهر که اومدم خونه قسمتاي باقي مونده سريال مورد علاقم رو ديدم
اما اين بار مثل هميشه نبود، مدام دنياي خودمون رو توش مي ديدم
خوبي ها و بدي هاي خودمون
توي اين سريال يه دنياي برزخي هست که تموم آدماي ماوراي طبية
وقتي مي ميرن ميرن داخلش
اونا از اون جا همه چيز  رو مي بينن ولي کاري نمي تونن انجام بدن
آدماي خوبش راضي هستن ولي موجودات بدش فقط حسرت مي خورن
سرگردون و کلافن
الان فکر مي کنم بزرگترين عذاب براي ماها تو اون دنيا حسرت باشه
چيزي که روحمون رو آزار مي ده نه جسممون رو
وقتي سريال رو ميبينم شخصيتاي خوب قصه رو خيلي دوست دارم
ولي نمي دونم چرا من نمي تونم مثل اونا باشم
شخصيت هاي داستان خون آشامن
يه سريشون کنترلي روي خودشون ندارن و هميشه دنبال خوش گذرونيند
يه عده شون خودشون رو کنترل مي کنن، آدم نمي خورن و خودشون رو از خيلي چيزا منع مي کنن
و يه عده هم بين اين دو موندن، مي خوان خوب باشن ولي هي وسوسه ميشن
درست عين من
مي خوام که خيلي خوب باشم ولي نمي شه
فقط تو روياهام آدم خوبيم
هميشه تو روياهام چيزايي مي بينم که از ديد خيلي ها غير عاديه
ولي روياهاي منن
هميشه تو روياها خودم رو به جاي يه آدم ثروتمند  يا مشهور يا ...
يه آدم معمولي ولي مومن مي بينم
آدمي که سرشار از معنويته
هميشه مي بينم که دارم به ديگران کمک مي کنم
يه معلمي که يه الگوي کامل براي شاگرداشه
واسه همين بود که ارزوم بود معلم شم
ولي هنوز نتونستم معلم روياهام شم
يه بار با دوستم داشتم در مورد زندگي روياييمون حرف مي زديم
اون مي گفت دلم مي خواد يه خونه مجلل با استخر و جکوزي و ... همينايي که تو فيلما هست داشته باشه
نوبت من که شد گفتم نخنديا، گفت چرا؟
گفتم آخه من دلم مي خواد يه خونه حياط دار داشته باشم
که خودم باغچش رو درست کنم، يه حوض آب وسطش با يه فوراه...
گلاي شمعدوني رو بچينم دور حياط و يه تخت و الاچيق هم يه گوشش داشته باشم
توي آلاچيقم يه قراآن بذارم و يه کتاب حافظ و يه فانوس
هميشه خودم رو تو اين فضا مي بينم ، وقت غروبه،دارن اذان مي گن و من از توي حوض وضو مي گيرم
و مي ايستم توي حياط روي سجادم و سرمو مي گيرم بالا و شروع مي کنم به خوندن نماز
اون لحظه بهترين قسمت روياي منه
من اشک تو چشمام جمع شده بود و دوستم  با تعجب گوش مي داد
و بعد گفت ... اين نهايت روياي توه
گفتم آره همينه
به نظر اون خيلي عجيب و مسخره ميومد ولي به نظر من اين آخره آرامشه
اين نهايت يه زندگي ايده آله، زندگي که تو بتوني توش آروم باشي
ايني که توش به سمت کمال بري
تو روياي من خوب بودن حرف اول رو مي زنه
و اين آسونيه که خيلي سخته
خوب بودن، انسان بودن و آروم بودن...
يعني ميشه
سخته ولي شدني