!...

مطلب قبلی آخرین مطلبی بود که نوشتم

می خوام تبدیل بشم به همون دختری که تنها جای نگفتنی هاش دلش بود

زمانی که دهن باز می کنی و شروع به گفتن می کنی، نیاز پیدا می کنی به دیگری... به کسی که حرفت رو بفهمه، به کسی همدردت باشه ،به کسی که دلداریت بده و به کسی که همراهیت کنه...

حتما یه جای کار من می لنگه که نه تو دنیای حقیقی نمی تونم همچین کسی رو پیدا کنم، نه تو دنیای مجازی...

پس همون بهتر که حرف دلم مال دلم باشه

چون اون تنها کسیه که می فهمه...

خداحافظ دل مجازی من، وبلاگ عزیزم