فردا بهترین دوستم از پیشم می ره

و باز من می مونم و تنهایی

من می مونم و من

گاهی فقط حضورش، نگاهش، و حرکت قدم هاش کنار قدم هام بهم آرامش میداد

گاهی باهام گریه می کرد، گاهی سرم داد می زد، گاهی بهم می خندید

و تو همه ی اینها تنها یه چیز و می شد دید

دوست داشتن ...

۱-آدما تو زندگیشون دوستای زیادی پیدا می کنن ولی رفیق و همراه... شاید هم گاهی اصلا پیدا نشه

۲-خدایا کسی رو سر راهش قرار بده که دلش عین خودش پاک باشه و خیلی بیشتر از من دوسش داشته باشه، اینجوری دیگه خیال من راحته