چرا؟
چرا ما آدما ، نه بهتر بگم چرا ما ايرانيا آدماي اطرافمون رو به خاطر خودشون نمي خوايم؟
چرا ما آدما رو از داشته هايي که مال خودشون نيست مي سنجيم؟
چرا ما بين دو شخص يکسان واسه کسي که پدرش دکتره، خونوادش پولداره و ... ارزش بيشتري قايليم؟
تا حالا شده يکي بهت بگه فلاني خيلي موقعيت خوبي بود؟
پدرش پولدار بود، مادرش ... بود ، خونشون...
پس خودش چي؟
خودش چي بود؟
خودش چي داشت؟
.
.
.
يکم به خودت نگاه کن، خود توام جز همين آدمايي!
خود تو هم باهاش هم کلام مي شي، افکارش رو قبول مي کني!
ازش کمک مي گيري، بهش ابراز علاقه مي کني!
ازش تعريف و تمجيد مي کني!
اونو بهترين دوست، بهترين هم صحبت مي دوني!
ولي ...!!!
يکم ديدمون رو نسبت به دنيا عوض کنيم بد نيست...
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم شهریور ۱۳۹۰ ساعت 21:57 توسط ...!
|